Cele ogólne:

  • rozwijanie umiejętności rozpoznawania i nazywania emocji,

  • rozwijanie umiejętności radzenia sobie z emocjami,

  • budowanie poczucia akceptacji dla trudnych stanów emocjonalnych,

  • rozwijanie empatii i zrozumienia wobec emocji innych ludzi,

  • budowanie pozytywnego obrazu „Ja”,

  • rozwijanie twórczej ekspresji.

Cele operacyjne :
Dziecko:

  • potrafi rozpoznać i nazwać emocję strachu,

  • zna sposoby radzenia sobie ze strachem,

  • zna sytuacje wywołujące strach,

  • rozróżnia pozytywne i negatywne emocje,

  • rozumie i szanuje uczucia innych.

Materiały:

  • opowiadanie „Uczucia Gucia. Gucio się boi” Aurélie Chien Chow Chine,

  • pluszowy miś,

  • fotografie przedstawiające emocje,

  • odtwarzacz/komputer i nagrania różnych dźwięków, które mogą wywołać strach (np. burza, dźwięk tłuczonego szkła, niepokojąca muzyka itp.),

  • kartki białe A4,

  • kredki, pisaki, flamastry,

  • płócienny worek.

Przebieg zajęć:

 

Wprowadzenie:

Nauczyciel czyta opowiadanie „Uczucia Gucia. Gucio się boi” Aurélie Chien Chow Chine. Następnie przeprowadza krótką rozmowę z dziećmi – pyta, czym są emocje, do czego są potrzebne i jak rozpoznać, że ktoś się czegoś boi.

 

Część właściwa:
  • „Strachliwy miś”

Dzieci siadają w okręgu. Na środku nauczyciel kładzie pluszowego misia i tłumaczy dzieciom, że to „strachliwy miś”, który często czegoś się boi. Następnie prosi dzieci, by zastanowiły się, czego dokładnie może bać się miś i zapisuje zaproponowane powody na tablicy/kartce. Następnie dzieci wraz z nauczycielem zastanawiają się, w jaki sposób pomóc misiowi w każdej z wymienionych sytuacji.

  • „Jak wygląda człowiek, który się boi?”

Nauczyciel prosi dzieci, by dobrały się w pary. Zadaniem jednego dziecka z pary jest pokazanie za pomocą gestów, ułożenia ciała i mimiki twarzy, jak wygląda człowiek, który się boi. Zadaniem drugiego dziecka z pary jest odwzorowanie pozy kolegi. Następnie dzieci zamieniają się rolami – osoba, która pokazywała jako pierwsza, teraz będzie odwzorowywać.

  • „Rozsypane fotografie”

Nauczyciel rozsypuje fotografie ludzi, którzy przejawiają różne emocje. Zadaniem dzieci wybranie spośród fotografii tych, które prezentują strach.

  • „Przestraszone zwierzątko”

Nauczyciel prosi dzieci, by znów dobrały się w pary. Jedna osoba z pary jest zwierzątkiem (jaki tylko chce), a druga osoba – opiekunem zwierzątka. Zwierzak jest smutny, a zadaniem właściciela jest go pocieszyć. Następnie dzieci zamieniają się rolami.

  • „Straszne dźwięki”

Nauczyciel prezentuje nagrania różnych dźwięków, które mogą wywołać strach (np. burza, dźwięk tłuczonego szkła, niepokojąca muzyka itp.). Prosi dzieci, by rozpoznały, skąd pochodzi dany dźwięk/odgłos.

  • „Rysowanie swoich strachów”

Nauczyciel prosi, by dzieci zastanowiły się, czego się boją i narysowały swój strach. Gdy rysunki będą gotowe, dzieci składają kartki na pół i wrzucają do jednego worka. Następnie każde dziecko po kolei losuje kartkę i grupa wspólnie zastanawia się, co przedstawia rysunek. Gdy „strach” zostanie zidentyfikowany, grupa wspólnie zastanawia się, jak można sobie z nim poradzić.

  • „Trala li, trala le, strachy już nie straszą mnie”

Nauczyciel prosi dzieci, by jeszcze raz przypomniały sobie, czego się boją. Następnie informuje grupę, że zna magiczne zaklęcie, które, wypowiedziane na głos, odstrasza wszystkie strachy. Brzmi ono: „Trala li, trala le, strachy już nie straszą mnie”. Dzieci powtarzają zaklęcie kilka razy: najpierw cicho, potem coraz głośniej, aż do wykrzyczenia zaklęcia.

  • Technika relaksacyjna Gucia

Dzieci przypominają sobie, jaką technikę relaksacyjną stosował w opowiadaniu Gucio. Wraz z nauczycielem powtarzają ją.

 

Zakończenie:

Dzieci wraz z nauczycielem omawiają przebieg zajęć i rozmawiają o uczuciach towarzyszących podczas wykonywania ćwiczeń. Nauczyciel, podsumowując, zapewnia dzieci, że odczuwanie strachu jest zupełnie naturalne, że każdy tego doświadcza i że można sobie w takiej sytuacji poradzić. Nauczyciel dziękuje dzieciom za udział w zajęciach.